Δανεισμος Εργαζομένου

Ο Θεσμός του Δανεισμού Εργαζομένων 

Ο δανεισμός εργαζομένου αποτελεί μια ιδιαίτερη μορφή απασχόλησης που βασίζεται σε μια τριμερή σχέση μεταξύ του αρχικού εργοδότη, του εργαζομένου και ενός τρίτου μέρους. Στην ελληνική εργατική νομοθεσία, ο δανεισμός διακρίνεται σε δύο βασικές κατηγορίες: τον Γνήσιο και τον Μη Γνήσιο (Κατ’ επάγγελμα)

  1. Γνήσιος Δανεισμός Εργαζομένου 

Πρόκειται για την περίπτωση όπου ένας εργοδότης παραχωρεί προσωρινά τις υπηρεσίες ενός υπαλλήλου του σε μια άλλη επιχείρηση. 

  • Βασική προϋπόθεση: Απαιτείται η ρητή ή σιωπηρή συναίνεση του εργαζομένου. Η συναίνεση θεωρείται σιωπηρή όταν ο εργαζόμενος αποδέχεται να προσφέρει την εργασία του στον τρίτο εργοδότη χωρίς αντίρρηση. 
  • Χαρακτηριστικά: Ο δανεισμός πρέπει να είναι προσωρινός και να μην αποτελεί οριστική μεταφορά της θέσης εργασίας. Ο αρχικός εργοδότης παραμένει ο νόμιμος εργοδότης με τον οποίο διατηρείται ο ενοχικός δεσμός. 
  1. Κατανομή Ευθυνών & Υποχρεώσεων 

Στον γνήσιο δανεισμό, οι υποχρεώσεις μοιράζονται ως εξής:

Τομέας Ευθύνης  Υπεύθυνος 

Εργοδότης

Παρατηρήσεις
Μισθοδοσία & 

Ασφάλιση

Αρχικός Εργοδότης  Εκτός αν συμφωνηθεί διαφορετικά μεταξύ των τριών μερών.
Άδειες & Δώρα  Αρχικός Εργοδότης  Ο χρόνος προϋπηρεσίας υπολογίζεται συνολικά και στους δύο.
Πρόσθετη Εργασία  Τρίτος Εργοδότης  Αφορά υπερωρίες, εργασία Κυριακής ή αργιών.
Υγεία & Ασφάλεια  Τρίτος Εργοδότης  Οφείλει να τηρεί τα ωράρια και τους κανόνες ασφαλείας.

 

  1. Λύση της Σύμβασης 

Το δικαίωμα καταγγελίας της σύμβασης ανήκει αποκλειστικά στον αρχικό εργοδότη, ακόμη και αν συντρέχει σπουδαίος λόγος. Ωστόσο, ο εργαζόμενος διατηρεί το δικαίωμα να καταγγείλει τη σύμβαση εάν ο τρίτος εργοδότης (στον οποίο έχει δανειστεί) δεν τηρεί τις νόμιμες υποχρεώσεις απέναντί του. 

  1. Μη Γνήσιος ή Κατ’ Επάγγελμα Δανεισμός 

Αυτή η μορφή εργασίας αφορά κυρίως τις Εταιρείες Προσωρινής Απασχόλησης (ΕΠΑ)

Σε αυτή την περίπτωση, ο εργαζόμενος προσλαμβάνεται από έναν “άμεσο εργοδότη” με την εξαρχής συμφωνία ότι θα παρέχει τις υπηρεσίες του σε “έμμεσους εργοδότες” που θα του υποδεικνύονται. 

  • Διαφορά-κλειδί: Δεν υπάρχει πρόθεση του εργαζομένου να προσφέρει εργασία στον αρχικό εργοδότη, ο οποίος λειτουργεί ουσιαστικά ως μεσάζων για την τοποθέτησή του σε τρίτες επιχειρήσεις.